فاطمه فاطمه است...

فریب نیست اگر اتفاقِ آتش و دود
به یادم آن غم اعظم می آورد بانو

بهار مرثیه ات را همینکه می خوانم
برای گریه دلم کم می آورد بانو

کسی که چشم دلش باز شد به سمت بقیع
سری به رسم ادب خم می آورد بانو

فرشته ای که زیارت کند تو را بی شک
دوباره سجده به آدم می آورد بانو

زلال روضهٔ تان روی زخم کهنه ی من
بدون واسطه مرهم می آورد بانو

غم مصیبت تان مثل رشته ی تسبیح
مرا به یاد محرم می آورد بانو